فرشتگان از خدا پرسیدند : خدایا تو که بشر را اینقدر دوست داری چرا غم را آفریدی؟

خداوند گفت : غم را برای خودم آفریدم!

این مخلوق را خوب می شناسم ، تا غمگین نباشد به یاد خالق نمی افتد..