«عید رمضان آمد و ماه رمضان رفت»

«صد شکر که این آمد و صد حیف که آن رفت»


چه زود داریم به ایستگاه آخر می رسیم ...

انگاری همین دیروز بود که همگی با هم بلیط سفر به رمضان رو گرفتیم ...

30 روز مهمان خدا بودیم و حالا که کم کم باید چمدان ها رو ببندیم و راه بیفتیم ...

خدایا من مهمانت بودم و تو میزبانی بی نظیر ...

من هر روز سحر تو را صدا می کردم و تو استجابت می کردی

چطور دل بکنم و راهی 11 ماه دیگه شوم ...

یعنی عمری دوباره به من عطا خواهی کرد تا دوباره به این سفر بیایم ...

یا رب العالمین الهی که دست هایم پر از استجابت باشد و عافیت ...

به ایستگاه آخر کمتر از 1 ساعت مانده ...

وقت های طلایی را از دست ندهیم چرا که از تقدیر بی خبریم ...

التماس دعا دارم